سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

120

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

على هذا مشروط بأحد الأمرين : الزيادة . أو عصف الريح . و قيل : يشترط اجتماعهما معا و قيل : يكفي ظن التعدي إلى ملك الغير مطلقا و مثله القول في إرسال الماء و قد تقدم الكلام في ذلك كله في باب الغصب و لا وجه لذكرها في هذا المختصر مرتين . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مسئله هفتم اگر كسى در ملك خودش آتشى افروخت در حالى كه باد معتدل بوده يا هوا ساكن باشد در صورتى كه آتش بيش از مقدار نيازش نباشد ضمانى برعهده او نيست اگرچه بغتة و ناگهان باد بوزد . و در صورتى كه اينطور نباشد و آتش سرايت كرده و تلفاتى ببار آورد فروزنده آن ضامن مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود اينست كه اگر شخصى در خانه و ملك خويش آتشى روشن كند و لو صرفا به مصلحت و منفعت خودش بوده و اساسا هيچ نفعى براى ديگران در نظر گرفته نشده باشد اگر آتش مزبور بنفس يا مالى سرايت كرده و خسارتى ببار آورد به دو شرط فروزنده آتش ضامن نمىباشد : الف : آنكه يا اصلا باد در جريان نبوده و هوا ساكن باشد و يا در صورت وزيدن باد ، وزش و تحرّك هوا معتدل و به مقدار معمولى باشد . ب : افروختن آتش صرفا به مقدارى كه شخص به آن نياز دارد باشد . با حصول ايندو شرط هيچ ضمانى متوجّه شخص نبوده اگرچه بعدا